Tajemnica wędrownictwa

Wędrownictwo jest owiane pewną tajemnicą bo jest stosunkowo nowe w naszym środowisku, dlatego postanowiłam przeprowadzić wywiad z kimś, kto ma pewne doświadczenie w tej dziedzinie. Spotkałam się z dh Markiem Ksoniem (92PDH), który zdradził mi tajemnice wędrownictwa.

Czym wg Ciebie jest wędrownictwo?

Gdybym miał określić wędrownictwo jednym słowem, byłoby to „kształcenie”. Kończy się już etap wychowywania harcerza, a zaczyna doskonalenie się, wyjście w świat, do ludzi.

Uważasz, że wędrownictwo jest dla każdego czy jest to za trudna droga dla niektórych?

Tak samo jak harcerstwo-jest dla każdego, kto wyrazi chęć. Nie można określić czy ta droga jest łatwa, czy trudna, ponieważ każdy rozwija się na swoim poziomie.

Jak długo jesteś wędrownikiem?

Mam naramiennik wędrowniczy od 2010 roku, a przygodę z wędrownictwem zacząłem dopiero w wieku 19 lat (2009r.).

Jak wygląda Twoja wizja zastępu wędrowniczego?

Praca takiego zastępu jest zależna od zainteresowań każdego z jej członków. Należy znaleźć jedną cechę łączącą wszystkie te osoby, tak, by każda z nich wykonała to, co potrafi najlepiej, co daje ostatecznie pozytywny efekt. Każdy rozwija się indywidualnie, tworząc coś wartościowego w ciekawej formie z innymi wędrownikami.

Czym jest dla Ciebie kodeks wędrowniczy?

Powiedziałbym, że jest to poszerzenie Prawa Harcerskiego. Mamy dbać nie tylko o siebie, o swój własny rozwój, ale dodatkowo wyjść w świat, zadbać o środowisko, w którym żyjemy, o innych ludzi. Rozwijać się poprzez dawanie wsparcia i pomocy drugiemu człowiekowi.

Jak odniesiesz się do słów wędrowniczej dewizy?

Jest to zaproszenie do pracy nad sobą i równocześnie do szukania swojego miejsca w społeczeństwie, do poszerzenia horyzontów i zdobywania nowych doświadczeń.

Dziękuję dh Ksoniowi za odpowiedzi na chyba najczęstsze pytania dotyczące wędrownictwa i mam nadzieję, że dla wielu z Was artykuł ten okazał się pomocny.

Z harcerskim pozdrowieniem

CZUWAJ!

 

sam. Alicja Fornalczyk (6WGZ)

Komentowanie wyłączone.