Celiakia ­ ciasteczek nie będzie!

Celiakia (choroba trzewna, sprue nietropikalna, enteropatia z nadrważliwości na gluten) – schorzenie polegające na występowaniu zaburzeń trawienia i wchłaniania jelitowego związanych z nietolerancją glutenu zawartego w zbożach.

Celiakia nie ma jednoznacznej patogenezy (choć jej ryzyko wzrasta, gdy chorzy na nią są krewni I stopnia), może wystąpić w każdym wieku i dotyczy 1% populacji. Najczęściej rozwija się we wczesnym dzieciństwie lub po 50 roku życia, dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Diagnostyka polega na wykluczeniu, poprzez badania przeciwciał AGA IgA oraz IgG (nie można na podstawie ich obecności stwierdzić celiakii, lecz w przypadku ich braku można ją wykluczyć) lub potwierdzeniu, do czego konieczna jest biopsja jelita cienkiego oraz pobranie fragmentu błony śluzowej.

Choroba ta ma 3 postacie kliniczne: postać klasyczna objawia się bólami brzucha, wzdęciami, biegunkami, anemią, spadkiem masy ciała, zaburzeniami rozwoju u dzieci oraz zmianami w zachowaniu (m. in. depresją); postać nie ma ujawnionych aktywnych objawów, występują jednak (m. in.) typowe zmiany w błonie śluzowej jelita, niedokrwistość, pruchnica zębów, niedorozwój szkliwa, nawrotowe afty, podwyższony poziom cholesterolu, zaburzenia neurologiczne (atakcja, neuropatia), otępienie, schizofrenia, upośledzenie umysłowe, wczesna osteoporowa, poronienia, anemia, zanik mięśni, zapalenie stawów, zespół jelita drażliwego, cukrzyca insulinozależna oraz choroba Hashimoto; postać ukryta ukazuje występowanie przeciwciał IgA EMA u osób z prawidłowym wynikiem biopsji jelita cienkiego.

W leczeniu stosuje się dietę bezglutenową. Polega ona na wyeliminowaniu pszenicy, orkiszu, pszenżyta, jęczmienia, żyta, owsa, słodu oraz im pochodnych z codziennej diety (więcej na www.celiakia.pl/produkty-dozwolone). Według badań z roku 2005, spożycie enzymu bakteryjnego prolylendopeptazy może zmniejszać toksyczność glutenu, co zostać może kiedyś wykorzystane w terapii.

Nieprawidłowe leczenie, lub jego brak, prowadzić może do niedokrwistości, osteoporozy, niedożywienia, bezpłodności i poronień u kobiet, depresji, epilepsji, raka gardła, przełyku lub jelita cienkiego, cukrzycy typu 1, choroby tarczycy i wątroby oraz ataksji, i opryszczkowego zapalenia skóry. Skutkować to może nawet śmiercią.

Profilaktyka polega na stosowaniu diety bezglutenowej do 9-10 miesiąca życia. Według innego schematu, gluten powinien być stopniowo wdrażany w dietę dziecka od 5 miesiąca życia (wg. określonego schematu; więcej na www.http://dobra-mama.pl/temat-tygodnia/celiakia-u-dzieci.html). Jeśli po 4 miesiącach dziecko nie będzie miało żadnych objawów – można podawać gluten bez ograniczeń.

 

sam. Joanna Michałowska

18 Poznańska Drużyna Harcerek

Komentowanie wyłączone.